ამონარიდი სერგო ჯორბენაძის წიგნიდან
_ „ცხოვრება და ღვაწლი ივანე ჯავახიშვ ილისა, რომელიც ზუსტად მიესადაგება საქართველოს
დღევანდელ გლოვას:
ადამიანი სიკვდილშიც იცნობა!
სწორედ სიკვდილის შემდგომ იწყება მთელი სისრულით იმათი აღიარება, ვისაც თანამედროვე
და მომავალ თაობებზე უზრუნია, მათთვის „სიყვარულით უშენებია“.
სიკვდილით სიცოცხლის ძლიერება წარმოჩნდება.!
სწორედ ბუმბერაზ ვაჟა-ფშაველას ჰქონდა
უფლება, ეთქვა:
„შენი ჭირიმე, სიკვდილო,
სიცოცხლე შვენობს შენითა!“
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.